Το περιστατικό, που διηγήθηκε στη μητέρα μου ο θείος της Ζ.Φ, έγινε το 1940 στην περιοχή της Κοζάνης.

Ο μεγαλύτερος αδερφός του θείου είχε στρατολογηθεί.Ύστερα από κάποιες ημέρες θα ανέβαινε μαζί με άλλους στο μέτωπο. Πριν φύγουν πήγε ο θείος, που τότε ήταν 12 χρόνων, να τους δώσει ρούχα για να τα πάρουν μαζί τους, αφού στα βουνά που θα πολεμούσαν τα χιόνια έφταναν μέχρι τα γόνατά τους. Επειδή αυτό απαγορευόταν, του είχαν φορέσει τρία παντελόνια, τέσσερις μπλούζες και δύο παλτά.

Φοβισμένος πήγε στο στρατόπεδο και ξεντύθηκε στα κρυφά κι έτσι πήραν τα ρούχα οι στρατιώτες. Στη συνέχεια έφυγε τρέχοντας και πάλι  πολύ φοβισμένος. Κανείς δεν τον υποπτεύθηκε, μιας και ήταν παιδί. Άν τον έπιαναν όμως,  θα τον τιμωρούσαν.

«Άγιο είχα. Με προστάτεψε ο Αϊ-Νικόλας, ο πολιούχος μας!» συνήθιζε να λέει συγκινημένος!